set 15 2008
PEIDO DE LOBO
Poden parecer patacas podres ou cacas de cabalo, mais “iso” é un cogomelo. Comunmente coñécese como peido de lobo e hoxe atopamos ben deles na nosa ruta de vixías anti-lumes polos montes de Vilachán (Concello de Tomiño). É unha das moitas ensinanzas que tiramos dos coordinadores e mais dos compañeiros de andaina. Tamén aprendemos, por exemplo, que o eucalipto ten inimigos, un bichiño cun nome demasiado técnico para lembralo, que os deixa máis pelados que o pau dun galiñeiro; que a carqueixa, o carrasco e a xara son plantas completamente distintas; que se lle chama ferreiriño a un paxaro porque imita o son dos ferreiros martelando no metal…
E é que, ao non haber lumes, en algo hai que pasar o tempo.
mellor asi, que non haxa lumes, digo.
Dobre sorte que tedes, porque nin arde o monte e velaí o moito que aprendedes de botánica e zooloxía.
Un saúdo cordial.
Casualmente acabo de poñer un post no meu blogue sobre o peido de lobo. Coñecinno esta fin de semana e saquei unhas fotos de setiñas. Vaia, xuro que non foi un plaxio, aínda non lera o teu post.
Nesta época de cogumelos non é de extrañar que a todos nos sorprendan as mesmas cousas.
Unha aperta.
vou poñer un link á túa foto na miña anotación, eu saquei unha foto do peido de lobo cando está branco, esta que tí fixeches amosa moito mellor o por qué do nome
Vaia! Non coñecía eu o fungo ese. Estaría ben saber cal é o nome do inimigo ese dos eucaliptos (a Terra que se defende)
Hola, é a primeira visita que che fago, veño a través do blog de Mer que te cita no seu último post, e claro, tiña que entrar para ver o cambio do “peido de lobo”. E a verdade que si que hai cambio, paréceme máis bonito cando está como na foto de Mer, aínda que na túa entendese por qué o seu nome.
Pois nada, a seguir vixiando que non haxa incendios, e coñecer un pouco máis a natureza, que nos fai moita falta nestes tempos.
Un saúdo.
Ola, que tal ?.
Pois si, entre a vendima, a falla dun adaptador e a falta de inspiración; levo uns días case desconectado.
O peido de lobo é simpático cando o tripas. Proba e verás porque penso que o nome vén diso que fai.
Gústame que non haxa lumes e que aprendas cousas novas e nós de rebote.
Un saúdo e boas festas.
Curiosamente eu soio recoller cogomelos no outono e teñoo pasado bomba estoupando os peidos de lobo.
Unha aperta!!!